van overal vandaan

Voortgestuwd
door de wind in mijn zeilen,
vervoerd
op golven van wauw.
Mijzelf uitgevonden
bij alle windstreken,
in donker en licht.

Stukjes wereld geleend
van overal vandaan,
een leven lang.

Wat besloten lag ver weg,
in levens van mensen her en der,
opende zich, en uitgestoken handen
hulden mij in warme dekens.
Ontroering en vriendschap daaruit
zijn gaan wonen in mijn hart,
hun landschappen kleuren nu mijn geest
en wat me smaakte werd mij een genot.

Zo ook stukjes wereld doorgegeven,
ongevraagd vooral, wanneer het kon en
soms ook als het even moet.

Ik blijf dan een beetje in de buurt,
zie en hoor het gepuzzel
van inkleuren en loslaten ook,
soms, als het hen niet meer smaakt.
En blijf zelf nieuwe stukjes leggen
in de puzzel van mijn eigen wereld.