het klare schenken

De moeder
geeft hem haar borst,
schenkt haar stem uit,
en verklinkt die in hem
opdat hij als man zal weten
hoe goed te zijn.

De zoon
reist in vermoedde werelden
-zoeken is zijn genot-
voedt zich aan te gekke mensen,
drinkt uit ongehoorde bronnen
en laaft zich aan wat daar om- en onder gaat.

De man
schenkt zijn wijn en brood,
zijn stem en oor,
zijn tijd en spel,
aan wie hem raakt,
met wie hij wil verkeren.
Zwaan zal hij zijn desnoods,
z’n borst als laatste halm.

De vader
herinnert zich de stukjes leven
die in hem huizen,
en nog gerijmd moeten,
passend gemaakt;
voordat de lange duigen
hem kunnen omarmen
in zijn vat van het klare schenken.