gerust hart

Naast mijn verjaardag vier ik nu ook
de heropening van mijn hart.

Het krampte en donderde in mij toen,
mijn hele wezen liep leeg,
volgelopen als het bleek
van alle vrijheden
die een mens zich zoal toedenkt.

Ik heb mijn hart toen gezien,
in zijn schrikogen gekeken
daar onder dat harnas.
Getast ook in
de schaduwen van mijn ziel;
nogal wat barsten zaten daar in.
Ik kon er goed naar binnen kijken,
er scheen licht doorheen.

Het hart verkoos te leven,
moedigt aan tot opnieuw vrijheden,
nu waarin het leven goed past.

Met een gerust hart ga ik verder,
tóch?